czy ośmioletnie dziecko może zostać samo w domu

Samodzielna podróż dziecka komunikacją miejską. Prawdopodobnie nie wszyscy rodzice wiedzą, że dziecko dopiero od 13 roku życia może samodzielnie jeździć komunikacją miejską. Tak naprawdę bez żadnego „ale”. Dopiero będąc w tym wieku nabywa ograniczoną zdolność do czynności prawnych, ale na szczęście zakup lub skasowanie Każde dziecko, które ma od 6 do 18 lat, musi się uczyć. Spełnia wtedy obowiązek przedszkolny, szkolny i nauki. Dyrektor przedszkola albo szkoły może zgodzić się, żeby dziecko uczyło się w domu. Wniosek należy złożyć do dyrektora przedszkola, szkoły, do której dziecko jest przyjęte. Wtedy nauczycielami dziecka mogą być Ćwiczenia dla dzieci można wykonywać zarówno w domu, jak i na zewnątrz, o ile pogoda na to pozwala. Jeżeli ćwiczymy z dziećmi w domu, należy zadbać o przestrzeń, która będzie służyła jako miejsce ćwiczeń czy zabawy. Należy zaaranżować ją w ten sposób, aby zminimalizować ryzyko uderzenia w kant mebla czy stołu. W przepisach nie ma jednoznacznego określenia, kiedy dziecko może zostać samo w domu. Kodeks wykroczeń informuje, że dziecko poniżej 7. roku życia nie może zostać pozostawione bez opieki i nadzoru w niebezpiecznych okolicznościach. Tylko jakie to są niebezpieczne okoliczności i czy pozostawienie dziecka w domu, do takich należy? 21 marca 2021. Żółw domowy nie jest wprawdzie mięciutkim futrzakiem, jak kot lub pies, jednak on także może być ukochanym zwierzakiem dziecka. Przed jego zakupem warto jednak wiedzieć, jak hodować żółwia, co je, a także, ile żyją żółwie domowe. Należy także pamiętać, że jest to zobowiązanie na kilkanaście, a czasem nonton drama my girlfriend is alien season 2 sub indo. Dom kojarzy się ze spokojem i bezpieczeństwem. Kiedy jednak nadchodzi moment, gdy dziecko ma w nim zostać samo po raz pierwszy, okazuje się być także miejscem, w którym mogą je spotkać różne z lekarstwami, gniazdka elektryczne, szuflada z nożami czy nieznajomy pukający do drzwi, to tylko niektóre z nich. Jak przygotować dziecko do samodzielnego pobytu w domu? Na co zwrócić uwagę, aby mieć pewność, że dziecko poradzi sobie z potencjalnymi, niebezpiecznymi sytuacjami?Dziecko do dziesiątego roku życia powinno pozostawać w domu pod opieką osoby dorosłej. Jednak w praktyce zdarzają się momenty, gdy także nieco młodsze dzieci, zostają na chwilę same w domu. Zwykle granicą, gdy zaczynamy stopniowo zwiększać ich samodzielność jest pójście do szkoły. Należy jednak pamiętać, że dzieci lubią zabawę, są ciekawe świata, chcą go odkrywać i poznawać. Niestety nie zawsze w sposób, który jest bezpieczny. Lekkomyślność i nieuważne zachowanie mogą z kolei doprowadzić do przykrych konsekwencji, z których dziecko nie zawsze zdaje sobie sprawę. Dlatego należy je do samodzielnego pobytu w domu stopniowo przygotować, nie szczędząc rozmów i wyjaśnień oraz poświęcając na to odpowiednią ilość samo w kuchniSzuflady z nożami, zapałki, czajnik z gorącą wodą czy składniki, na które dziecko jest uczulone, to potencjalne zagrożenia, jakie czekają na małego kucharza, chcącego samodzielnie przygotować posiłek. Dlatego lepiej, jeśli to my wcześniej zadbamy o to, by dziecko po powrocie ze szkoły nie eksperymentowało samo w kuchni. Najlepiej dzień zacząć od przygotowania pożywnego posiłku (np. owsianki z orzechami i kubka kakao), a do plecaka zapakować maluchowi pełnowartościowe, drugie śniadanie (np. kanapki z pełnoziarnistego pieczywa, a do tego owoc i sok), które zaspokoi głód dziecka i zapewni mu energię na dłuższy czas. Aby samo nie próbowało przygotowywać jedzenia po powrocie do domu, zostawmy mu w widocznym miejscu lub w lodówce zdrową przekąskę (np. przygotowane dzień wcześniej ciasteczka na bazie płatków zbożowych). Dzięki temu nasz młody uczeń nie będzie musiał próbować np. sam kroić chleba, a my będziemy mieć pewność, że jest bezpieczny i nie zje nic, co mogłoby mu substancje i przedmiotyNie tylko kuchnia jest dla dzieci miejscem potencjalnie niebezpiecznym. W domu mamy również sprzęty i urządzenia, które mogą być potencjalnie niebezpieczne dla najmłodszych np. żelazka, przybory do majsterkowania czy gniazdka elektryczne, które są w każdym pomieszczeniu. Dlatego dziecko powinno wiedzieć, których przedmiotów nie wolno używać bez nadzoru dorosłych i co może się stać, jeśli złamie tę zasadę. Jak zauważa Wioletta Krzyżanowska, Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 323 w Warszawie i pedagog współpracujący z programem Akademia Bezpiecznego Puchatka– Dzieci ciekawi wiele rzeczy i lubią zadawać pytania. Jeśli nie chcemy, aby same próbowały przekonać się „dlaczego mi nie wolno?” lub „jak to działa?”, to pozwólmy im uczestniczyć w domowych zajęciach, pokażmy jak działają różne urządzenia, wyjaśniajmy dlaczego pewne przedmioty są niebezpieczne i czym grozi ich nieodpowiednie użycie. Im więcej otrzymają od nas informacji, im chętniej odpowiemy na wszelkie pytania, im więcej nauczą się przy nas, dorosłych, tym lepiej. Dzięki temu ciekawość dziecka zostanie zaspokojona i nie będzie go kusić samodzielne grożących wypadkiem narzędzi trzymamy w domach także różnego rodzaju środki chemiczne, często żrące i niebezpieczne dla zdrowia i życia. Dlatego tego rodzaju substancje należy kupować w specjalnych, zabezpieczonych przed otwarciem przez dziecko opakowaniach i zawsze przechowywać poza zasięgiem najmłodszych. Podobnie jest w przypadku leków. Najlepiej, jeśli znajdują się na najwyższych półkach, w zabezpieczonym pojemniku. Dziecko nie powinno mieć możliwości samodzielnego sięgnięcia po nie i musi wiedzieć, że lekarstwa przyjmować może tylko w obecności osoby dorosłej. Najlepiej, gdy są podane przez rodziców lub panią pielęgniarkę w za drzwiamiDziecko, które zostaje samo w domu, oprócz poznania zasad bezpieczeństwa dotyczących postępowania z różnymi przedmiotami, przygotujmy także na to, jak należy się zachować, kiedy potencjalnie niebezpieczny jest inny człowiek. Dlatego powinno wiedzieć, że kiedy jest samo w domu, nie może otwierać nikomu drzwi. Dotyczy to także wejścia na klatkę schodową po sygnale domofonu, jeśli mieszkamy w bloku. Nie powinno też zdradzać, że jest bez opieki, a na pytanie gdzie są rodzice odpowiedzieć, że w pobliżu. Inspektor Marek Konkolewski z Biura Ruchu Drogowego Komendy Głównej Policji, także współpracujący z programem Akademia Bezpiecznego Puchatka dodaje – Dzieci należy szczególnie uczulić na osoby, które na pierwszy rzut oka mogą wydać im się przyjazne. Np. na miłą panią, która twierdzi, ze jest znajomą rodziców albo pana doktora mówiącego, że coś im się stało i dziecko powinno jechać z nim natychmiast do szpitala. Osoby o niecnych zamiarach często uciekają się do takich właśnie sposobów, by wzbudzić ufność w w kontakcieOprócz nauczenia dziecka bezpiecznych zachowań podczas samodzielnego pobytu w domu, pamiętajmy, że dla jego komfortu psychicznego oraz bezpieczeństwa niezbędne jest, aby zawsze wiedziało, gdzie są rodzice oraz jak się z nimi skontaktować. W widocznym miejscu, np. na lodówce, powieśmy także telefony alarmowe do odpowiednich służb, wcześniej wyjaśniając, w jakich sytuacjach należy z nich skorzystać oraz jak się zachować w czasie rozmowy. Można ją nawet przećwiczyć z dzieckiem kilka razy. Bardzo ważne, aby dziecko po wykręceniu numeru alarmowego najpierw przedstawiło się, powiedziało ile ma lat, a także gdzie się znajduje, a następnie powiedziało co się stało i dlaczego potrzebna jest pomoc. Musi też uważnie słuchać i wykonywać polecenia służb ratowniczych – podkreśla inspektor Marek tylko rodziceW edukację dzieci dotyczącą zasad bezpieczeństwa i sposobów prawidłowego zachowania na wypadek różnego rodzaju zagrożeń powinni angażować się wszyscy dorośli, mający wpływ na wychowanie dzieci. Jak mówi Wioletta Krzyżanowska – Oczywiście dużą rolę w przygotowaniu dzieci do samodzielnego pobytu w domu pełnią rodzice, którzy znają swoje dziecko i swój dom. Jednak także my, nauczyciele powinniśmy mieć udział w zapewnieniu bezpieczeństwa dzieciom. Warto zapraszać na lekcje przedstawicieli różnych służb, np. strażaka czy policjanta. To dla dzieci zawsze duża atrakcja. Można też skorzystać z programów edukacyjnych, takich jak Akademia Bezpiecznego Puchatka. Dzięki materiałom edukacyjnym, które pozwolą przeprowadzić lekcje z najmłodszymi uczniami na temat bezpiecznych zachowań w różnych sytuacjach, w tym również w domu, możemy nauczyć je jak najlepiej ustrzec się przed zagrożeniem, ale też jak się odpowiednio zachować, gdy już znajdą się w niebezpiecznej koniec bardzo ważna zasada do przestrzegania przez rodziców. Jeśli tylko otrzymamy niepokojący sygnał od naszego dziecka, nie zwlekając musimy wracać do domu – nawet, jeśli po dotarciu na miejsce okaże się, że to fałszywy alarm. Dzisiejszy wpis inspirowany jest pytaniem, jakie ostatnio zadała mi moja Klientka. Pomyślałam, że warto napisać o tym także dla Was. Być może bowiem zmagacie się z podobnymi problemami i podobne kwestie Was nurtują. Coraz częściej mamy do czynienia ze zjawiskiem rozwodów w rodzinach. Co za tym idzie- dziecko mieszka z jednym z rodziców, który musi godzić wiele obowiązków, zarówno w domu, jak i w pracy. Niektórzy mogą korzystać z dobrodziejstwa instytucji dziadków, inni zatrudniają opiekunki. Ale czy tak musi być aż do ukończenia przez dziecko osiemnastego roku życia? Czy możesz zostawić dziecko samo w domu? Czy były małżonek może czynić Ci z tego względu zarzuty? Zapraszam do lektury dzisiejszego wpisu, w którym poruszam ww. kwestie. Jak to często bywa – przepisy nie dają na takie pytanie jednoznacznej odpowiedzi. Nigdzie w przepisach nie znajdziemy informacji, od jakiego momentu możesz zostawić swoją pociechę samą w domu. Pewną wskazówką może być art. 106 Kodeksu wykroczeń, zgodnie z którym: „Kto, mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7 albo nad inną osobą niezdolną rozpoznać, lub obronić się przed niebezpieczeństwem, dopuszcza do jej przebywania w okolicznościach niebezpiecznych dla zdrowia człowieka, podlega karze grzywny albo karze nagany”. Takie małe dziecko jest po prostu uważane za niezdolne do rozpoznania niebezpieczeństwa, samodzielnego uchronienia się przed nim. Co na to przepisy tzw. prawa rodzinnego? Co na pytanie Czy możesz zostawić dziecko samo w domu? mówią przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego?Art. 92 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wskazuje na to, że: „Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską”. Z kolei treść art. 95§1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego precyzuje treść władzy rodzicielskiej. Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka z poszanowaniem jego godności i praw. Z przywołanych przepisów wynika, że do ukończenia przez dziecko 18. roku życia powinno przebywać ono pod opieką rodziców lub opiekunów. Czy to oznacza, że rodzic musi być z dzieckiem codziennie przez 24 h/dobę…? Przede wszystkim rozsądek Absolutnie nie, byłoby to niewykonalne. Życie wymaga tego, by czasem zostawić pociechy same w domu. Gdy zastanawiasz się nad tym, czy możesz zostawić dziecko samo w domu, kieruj się przede wszystkim rozsądkiem. Na pewno bez opieki nie powinno zostawiać się niemowląt i małych dzieci. Dzieci w wieku szkolnym, w zależności od tego, na jakim są stadium rozwoju, jakie mają cechy charakteru, czy są samodzielne oraz w zależności od tego, jakim darzysz dziecko zaufaniem mogą, w konkretnym przypadku, pozostać same w domu. Nie możesz oczywiście w ten sposób doprowadzić do zaniedbywania swoich obowiązków rodzicielskich, które wynikają z wyżej przytoczony przepisów. Wówczas sprawa może bowiem zostać skierowana do MOPS, a nawet do sądu rodzinnego, gdzie może zostać ustanowiony kurator. Czy możesz zostawić dziecko samo w domu i o czym musisz pamiętać Rozważając kwestię tego, czy możesz zostawić dziecko samo w domu musisz wiedzieć, że odpowiadasz za dziecko. I za jego czyny. Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, za szkody wyrządzone przez dzieci odpowiadają rodzice lub ich opiekunowie, gdy nie wykonywali nadzoru nad dzieckiem w staranny sposób. Są oni bowiem z mocy prawa (lub umowy) zobowiązani do nadzoru nad osobą, która z powodu wieku nie może odpowiadać za swoje czyny, a tym samym- do naprawienia szkody wyrządzonej przez tą osobę. Trzeba zatem pamiętać o ponoszonym ryzyku w przypadku pozostawiania małoletniego w domu. Chodzi tu przede wszystkim o bezpieczeństwo dziecka, ale również o konsekwencje cywilnoprawne, jakie mogą się z tym wiązać. Jeśli zatem, na przykład, pod Twoją nieobecność dziecko odpali w domu petardy, co spowoduje szkody w sąsiednich lokalach, odpowiesz za te szkody na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego, ale sprawą (zwłaszcza taką “głośną”) może zainteresować się też sąd rodzinny. Słowo od psychologa Korzystając z faktu, że jestem dyplomowanym psychologiem, przekażę Wam też pigułkę wiedzy psychologicznej. Psychologowie, podobnie jak prawnicy, nie podają jednego, konkretnego wieku, po osiągnięciu którego dziecko może zostać samo w domu. Uznaje się, że pierwsze próby pozostawienia dziecka dziecka samego w domu w ciągu dnia można podjąć, gdy ukończy ono 10 lat. Nie jest to oczywiście reguła. Każdy przypadek należy oceniać indywidualnie. Przed pozostawieniem dziecka w domu należy mu dokładnie wyjaśnić, dokąd i na jak długo rodzic wychodzi, z kim dziecko może kontaktować się w razie potrzeby. Należy pouczyć dziecko o tym, by nie otwierało drzwi, okien, nie uruchamiało sprzętów (prądu, gazu), nie opuszczało domu. Warto rozmawiać z dzieckiem także o tym, jak zachować się w sytuacjach nietypowych, a także o potencjalnych zagrożeniach. Można “wyposażyć” dziecko w listę rozrywek, którymi może zająć się pod nieobecność rodzica. Jak widzicie, prawo obecne jest w wielu aspektach życia codziennego, dlatego warto wiedzieć o nim jak najwięcej! Nie ma gotowej odpowiedzi określającej minimalny wiek malca pozwalający na samodzielnie pozostawienie w domu. Tak naprawdę tylko rodzic wie na jakim etapie rozwoju jest jego dziecko. W jednych domach bez problemu będzie można zostawić samego siedmiolatka, w innych strach będzie pozostawić dziesięciolatka. Najważniejsze jest wcześniejsze przymierzenie się do samodzielnego pozostawiania. Lepiej nie robić tego znienacka, nawet jeśli zmusi nas do tego sytuacja. Rodzice muszą przygotować dziecko, porozmawiać z nim, uzyskać jego zgodę. Dziecko powinno wykazać chęć i gotowość oraz samodzielność. Jak to sprawdzić? W miarę możliwości pozwólmy szkrabowi na pójście do pobliskiego sklepu. Sprawdźmy czy dziecko jest w stanie przestrzegać ustaleń. Poza tym takie sytuacje są świetną okazją do rozwoju samodzielności. Niemniej dzieci poniżej dziesiątego roku życia raczej nie powinny pozostawiać same, tym bardziej na długi czas. Lepiej jest stosować zasadę ograniczonego zaufania, gdyż nawet dom, w którym na co dzień żyjemy, pełny jest niebezpieczeństw. Nigdy nie wiadomo na jaki pomysł wpadnie pociecha. W wyjątkowych sytuacjach o pomoc możemy poprosić zaprzyjaźnioną sąsiadkę, która pod naszą nieobecność zajmie się małym sąsiadem lub będzie zaglądać do niego w dojdzie do pozostawienia dziecka samego w domu konieczne jest ustalenie reguł oraz bezwzględnych zasad bezpieczeństwa. Uczulmy córkę lub syna, aby nikomu nie otwierało drzwi, nawet jeśli usłyszy dość znajomy głos oraz aby nie odbierało telefonu i domofonu. Najlepiej, żeby dziecko udawało, ze nie ma nikogo w domu. Zapewnijmy, ze rodzice mają klucze i bez problemu wejdą do mieszkania. Szczegółowego omówienia wymagają zakazy i nakazy, między innymi zakaz włączania kuchenki gazowej, otwierania okien i zapraszania kolegów. Pozwólmy córce lub synowi na zadawanie pytań i wyjaśnijmy wszelkie pewności przećwiczmy z dzieckiem różne możliwości i sposób zachowania się. Zadbajmy o ciekawy sposób spędzania czasu, aby pociecha miała czym się zająć pod naszą nieobecność. Wtedy szybciej upłynie czas samotnie spędzany. I co ważne, gdy opuszczamy mieszkanie, zostawiając w nim samego szkraba, nie zapomnijmy zamknąć drzwi na jakim wieku Wasze dziecko zaczęło samo zostawać samo w domu? Jakich rad mu udzieliliście? Podzielcie się doświadczeniami. Anna ChmielewskaAnna Chmielewska – pedagog szkolny, trener szybkiego czytania oraz – przez pewien czas – nauczyciel wspierający w integracyjnym oddziale zerowym. Dodatkowo ukończyła studia z zakresu edukacji elementarnej i terapii pedagogicznej. Współpracowała z jednym z serwisów edukacyjnych, pisząc artykuły dla rodziców oraz tworząc karty pracy dla maluchów i uczniów. Nasz specjalista pisze o sobie: Od zawsze lubiłam pomagać. Czynnie angażowałam się w działania woluntarystyczne, zwłaszcza w pomoc rodzinom z problemem alkoholowym. Po studiach rozpoczęłam pracę w szkole i tak zostało do dziś. Obecnie pracuję w szkole z oddziałami integracyjnymi, co jest dodatkowym wyzwaniem dla pedagoga. Lubię to, co robię, ale jednocześnie szukam nowych wyzwań. Jako trener szybkiego czytania poszerzam możliwości ludzkiego mózgu, a pisząc artykuły w serwisach, dzielę się tym, co wiem. Odskocznią od życia zawodowego są dla mnie książki oraz zacisze domowe, zapach namiętnie pieczonych ciast i aromat świeżo zaparzonej kawy. No i rozmowy przy stole – o marzeniach, pragnieniach i nadziejach. Od kilku miesięcy odnajduję szczęście w macierzyństwie, w odkrywaniu świata przez cudowną małą istotkę. Życie nabiera innej jakości, już nie trzeba tak się śpieszyć... Pisanie jest dla mnie pasją, zamykaniem w słowa własnych doświadczeń, wiedzy i myśli. Jest spotkaniem z czytelnikami, ale też z samą sobą... Zobacz też Może Cię zainteresuje: POPULARNE POSTY Od kiedy dziecko może zostać samo w domu? Wielu rodziców nie zna przepisów 7:277, 8, 13, a może dopiero 18 lat? W jakim wieku powinno być dziecko, aby mogło zostać samo w domu? Sprawa nie jest łatwa i tak właściwie zależy od interpretacji przepisów w kodeksie cywilnym, administracyjnym i sądowym. Głos zabierają również specjaliści, którzy sugerują, aby nie brać pod uwagę wieku, a jego dojrzałość emocjonalną i w serwisie › © 2008-2022 - Wszelkie prawa zastrzeżone. Wszystkie artykuły i zdjęcia należą do ich prawowitych właścicieli. Opublikowany przez: Joanna P. Redakcja 2017-06-14 15:36:10 Autor zdjęcia/źródło: Sam w domu, Asierromero Freepik Gdy myślę o pozostawianiu dzieci w domu bez opieki, to zawsze przypominają mi się dwa filmy - „Nikogo nie ma w domu” produkcji wówczas jeszcze Czechosłowackiej i amerykański „Kevin sam w domu”. Czy nasze prawo reguluje takie kwestie? Ciągle pamiętam czasy, gdy dzieci (wczesna szkoła podstawowa) wracały same ze szkoły a po powrocie do domu czekały cierpliwie na rodziców, również same. Nikogo nie dziwił wówczas widok samotnie wędrującego dziecka z kluczem na szyi. Oczywiście, wszyscy powiemy, że czasy były zupełnie inne, mniej niebezpieczeństw czyhało na dzieci. Lecz jakie właściwie zagrożenia mogą spotkać dziecko, gdy siedzi w domu bez opieki? Czy w zamierzchłych czasach „dzieci z kluczami” takich problemów nie było? Czy nie przytrafiały się: niezapowiedziane wizyty – mogły się zdarzyć 30 lat temu i tak samo prawdopodobne są obecnie próby włamania – złodzieje nie pojawili się nagle znikąd, zawsze byli, są i będą pożary – takie zagrożenie nie jest związane z czasami , w których żyjemy, lecz z naszym podejściem do bezpieczeństwa wypadki dziecka w domu, odkręcony gaz, włączona kuchenka, żelazko i tym podobne – to także nie jest wymysł naszych czasów Najbardziej niebezpieczna i odbiegająca od „tamtych” czasów wydaje się być droga dziecka ze szkoły, zwłaszcza, jeśli jest długa lub jeśli nasza pociecha ma do pokonania ruchliwą ulicę. Każdy bowiem ma świadomość, jak wiele ulic, skrzyżowań i samochodów przybyło w ostatnich dwudziestu latach. Według przepisów, dziecko może samodzielnie przemieszczać się po drodze po ukończeniu 7 roku życia, młodsze jedynie z opieką, nawet starszego (powyżej 10 roku życia) rodzeństwa. Nie ma natomiast przepisów jasno regulujących, od jakiego wieku dziecko może samo zostawać w domu. Wiadomo tylko, że nie wolno pozostawiać samego dziecka poniżej 7 roku życia w sytuacji zagrażającej zdrowiu, lecz żadnych szczegółów. Wygląda więc na to, że rodzice muszą kierować się rozsądkiem. A co to właściwie oznacza? Na co powinien zwracać uwagę każdy rodzic zanim zdecyduje się pozostawić dziecko samo w domu? Czy jest rzeczywiście taka konieczność? Może się zdarzyć tak, że zabraknie ziemniaków i postanawiamy, że koniecznie trzeba ich dokupić a nie chce się nam ubierać malucha i ciągnąć ze sobą na 10 minut. Czy ziemniaki są niezbędne właśnie w tym momencie? Może warto zaczekać, albo zlecić mężowi zakupy. Sytuacje takie miewają wyjątki, bo co ma zrobić rodzic samotnie wychowujący dziecko, gdy sąsiadki akurat nie ma, nie ma od kogo pożyczyć przysłowiowej mąki ani tym bardziej komu zostawić pod opieką dziecko? Nie ma natomiast wytłumaczenia, dla kogoś, kto zechce wyskoczyć do kosmetyczki czy na siłownię, akurat teraz, a kilkulatek przed dwie godziny jakoś sobie poradzi. Czy dziecko temu podoła? Wiadomo, jesteśmy różni. Bywają bardzo zaradne czterolatki, potrafiące wezwać pomoc, a pozornie „dorosły” trzynastolatek może wpaść w panikę, gdy do drzwi zadzwoni ktoś obcy. I tu płynnie przechodzimy do kolejnego, bardzo ważnego punktu. Czy dziecko jest właściwie poinformowane? Czy zna numery telefonów alarmowych, lub czy wie, gdzie te numery są zapisane? Czy rozmawialiście, jak powinno zachować się w sytuacjach kryzysowych, czy wie, że nie wolno otwierać drzwi nieznajomym, nie używać zapałek, nie kręcić pokrętłami z gazem, nie wychylać się przez okno a w razie czego, że może iść do sąsiadki? Czy w ogóle można wyjść z domu? W jakim wieku jest dziecko? Bo o ile opiekun rocznika zupełnie nie powinien rozważać takiej opcji, o tyle rodzic siedmiolatka chcący pójść na chwilę do sklepu jak najbardziej może. Czy potrafisz przewidywać? I nie chodzi tu o czarnowidztwo, że na pewno coś się wydarzy. Na chodniku pod blokiem, lub we własnym ogrodzie, gdy na dodatek ty jesteś w domu Twoja pociecha także może zrobić sobie krzywdę. Chodzi mi o rozsądne spojrzenie na sytuację. Jeśli wiesz, że Twoje dziecko uwielbia robić eksperymenty i nigdy nie masz pewności czego zechce użyć do ich przeprowadzenia, to lepiej zacznij rozglądać się za opieką, jeśli rzeczywiście musisz wyjść. Istnieje jeszcze milion czynników, których nie jesteśmy w stanie przewidzieć, a które mogą się wydarzyć podczas naszej nieobecności w domu, a nawet, gdy jest kilkoro dorosłych. Dlatego rolą naszą jest analiza sytuacji, rozważenie za i przeciw i dopiero wtedy podejmowanie rozsądnych decyzji.

czy ośmioletnie dziecko może zostać samo w domu