czy oddział przedsiębiorcy zagranicznego może zawierać umowy

Przepisy zawarte w tej ustawie, dotyczące umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa, nie odnoszą się do umów o wartości do 50 zł. Przedsiębiorca jest zobowiązany wydać konsumentowi dokument umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa lub potwierdzenie jej zawarcia, utrwalone na papierze lub, za zgodą konsumenta, na innym Zgodnie z nim przedsiębiorcy zagraniczni mogą na zasadzie wzajemności, o ile ratyfikowane umowy nie stanowią inaczej, tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium RP. Należy mieć jednak na uwadze, że oddział przedsiębiorstwa zagranicznego jest ograniczony co do zakresu wykonywanej działalności gospodarczej. Zezwolenie na pracę jest wydawane na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata i może być przedłużane. Gdy cudzoziemiec pełni funkcję w zarządzie osoby prawnej, która na dzień złożenia wniosku zatrudnia powyżej 25 osób, wojewoda może wydać zezwolenie na pracę na okres nie dłuższy niż 5 lat. W przypadku delegowania Oddział zagranicznego przedsiębiorcy działa zatem w ramach podmiotu zagranicznego, w jego imieniu i na jego rzecz. Z powyższych względów oddział przedsiębiorcy zagranicznego nie może występować w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego w roli wykonawcy (por: wyrok KIO z dnia 2.09.2010., sygn. akt KIO 1809/10, wyrok KIO z ODDZIAŁ SPÓŁKI ZAGRANICZNEJ – UTWORZENIE. Utworzenie oddziału należy zacząć od sprawdzenia aktu założycielskiego, umowy lub statutu aby ustalić czy utworzenie oddziału zostało tam w ogóle przewidziane, jak również który organ jest upoważniony do utworzenia oddziału. W kolejnym kroku podejmujemy odpowiednią uchwałę o nonton drama my girlfriend is alien season 2 sub indo. Aby odpowiedzieć na pytanie czy od wynagrodzenia otrzymanego z tytułu umowy o pracę zawartej z zagranicznym pracodawcą jest obowiązek płacić składki ZUS należy rozważyć dwie sytuacje – odpowiedź będzie inna w zależności od tego czy pracodawca jest przedsiębiorcą z Unii Europejskiej czy też spoza UE. Pracodawca z kraju UE, zatrudniający pracownika w celu wykonywania przez niego pracy na terytorium Polski, musi zarejestrować się jako płatnik polskiego ubezpieczenia w ZUS i płacić składki na ubezpieczenie społeczne za zatrudnianego pracownika. Jako płatnik dokonuje zgłoszenia do wyspecjalizowanego I Oddziału ZUS w Warszawie. Zgłoszenie powinno być poprzedzone uzyskaniem numeru NIP przez pracodawcę. Zgłoszenia w ZUS należy dokonać w ciągu 7 dni od dnia zatrudnienia pracownika, mającego wykonywać pracę na terytorium Polski. Zgłoszenia dokonuje się na formularzu ZUS ZPA – w przypadku pracodawców będącymi osobami prawnymi lub ZUS ZFA – w przypadku pracodawców będących osobami fizycznymi. Po dokonaniu rejestracji płatnika pracodawca zagraniczny musi dokonać zgłoszenia imiennego swojego pracownika (formularz ZUS ZUA). Pracodawca zagraniczny działa jak pracodawca polski i do 15 dnia każdego miesiąca musi przesyłać do ZUS deklaracje rozliczeniowe za miesiąc poprzedni oraz wpłacać kwoty składek, obliczanych tak samo jak przy zatrudnianiu przez pracodawców polskich, zgodnie z polskim prawem ubezpieczeń społecznych. Również w tym przypadku obowiązuje zasada, że składki na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i składki na Fundusz Pracy przekazuje się na trzy odrębne rachunki bankowe. Ponieważ wymienione obowiązki mogłyby zniechęcić pracodawcę z UE (bariera językowa, przelewy zagraniczne), istnieje możliwość przerzucenia ich na pracownika zatrudnionego przez przedsiębiorcę zagranicznego. Pracodawca może zawrzeć z pracownikiem mającym wykonywać pracę na terytorium Polski umowę, na podstawie której obowiązki płatnika zostaną przerzucone na tego pracownika. Umowa może przewidywać dodatkowe wynagrodzenie dla pracownika z tytułu wykonywania wymienionych obowiązków. Dla bezpieczeństwa obydwu stron umowa taka powinna również zawierać postanowienia dotyczące zasad jej wypowiadania i rozwiązywania. W razie rozwiązania takiej umowy pracownik musi poinformować o tym ZUS. Nie ma przeszkód, aby postanowienia obejmujące wykonywanie przez pracownika obowiązków płatnika znalazły się w samej umowie o pracę. W razie zawarcia takiej umowy zgłoszenia płatnika dokonuje pracownik w oddziale ZUS, właściwym ze względu na jego miejsce zamieszkania (a nie w I Oddziale ZUS w Warszawie). Na pracowniku ciążą wówczas również obowiązki składania deklaracji miesięcznych oraz comiesięcznej zapłaty składek na ubezpieczenie. W razie zawarcia umowy o pracę z pracodawcą spoza UE niemającym w Polsce siedziby ani oddziału pracodawca taki nie ma obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne za pracownika wykonującego pracę na terytorium Polski. Obowiązku takiego nie ma również pracownik, choć może on ubezpieczyć się dobrowolnie. Przedstawicielstwo firmy zagranicznej w Polsce Podstawowe zasady tworzenia oraz funkcjonowania przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych w Polsce określone są w art. 93-102a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Przedsiębiorcy zagraniczni mogą tworzyć przedstawicielstwa z siedzibą na terytorium Polski. W przeciwieństwie do możliwości rejestracji oddziału, utworzenie przedstawicielstwa spółki zagranicznej w Polsce nie jest ograniczone do podmiotów z krajów spełniających wymóg wzajemności. Przedstawicielstwo w Polsce może więc utworzyć każdy zagraniczny przedsiębiorca, bez względu na to w jakim kraju jest zarejestrwany. Zakres działania przedstawicielstwa może obejmować wyłącznie prowadzenie działalności w zakresie reklamy i promocji przedsiębiorcy zagranicznego lub też gospodarki danego kraju, w przypadku przedstawicielstw powołanych w takim celu aktem właściwego organu kraju ich siedziby. Co ważne, przedstawicielstwo nie służy więc prowadzeniu działalności gospodarczej (np. sprzedaży towarów lub usług) w Polsce, a jedynie reklamie i promocji działalności gospodarczej wykonywanej za granicą. Rejestracja przedstawicielstwa przedsiębiorcy zagranicznego w Polsce Firma zagraniczna, aby zarejestrować przedstawicielstwa w Polsce, musi posiadać uprawnienie o korzystania z lokalu stanowiącego główną siedzibę przedstawicielstwa na terytorium Polski (np. umowa najmu lokalu, umowa wirtualnego biura). Dodatkowo, konieczne jest ustanowienie pełnomocnika uprawnionego do reprezentacji zagranicznego przedsiębiorcy w przedstawicielstwie w Polsce. Osoba ta nie musi posiadać polskiego obywatelstwa, a jedynie adres pobytu na terytorium RP. Utworzenie przedstawicielstwa wymaga wpisu do rejestru przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych, prowadzonego przez ministra właściwego do spraw gospodarki (obecnie rejestr prowadzi Minister Rozwoju). W odróżnieniu od oddziału firmy zagranicznej, przedstawicielstwo nie podlega rejestracji w KRS. Wpis do rejestru przedstawicielstw następuje na wniosek firmy zagranicznej. Przepisy nie przewidują urzędowych wzorów wniosków o wpis przedstawicielstwa, a jedynie precyzują ich zakres. Wniosek musi być sporządzony w języku polskim i zawierać: nazwę, siedzibę i formę prawną przedsiębiorcy zagranicznego; przedmiot działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego; imię, nazwisko oraz adres pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoby upoważnionej w przedstawicielstwie do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego; adres siedziby głównej przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w której są przechowywane oryginały dokumentów związanych z działalnością przedstawicielstwa. Do wniosku należy dołączyć: urzędowy odpis dokumentu potwierdzającego rejestrację przedsiębiorcy zagranicznego, na podstawie którego przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą; dokument powinien dodatkowo zostać poświadczony przez klauzulę apostille lub zalegalizowany, chyba że umowa międzynarodowa pomiędzy Polską a krajem rejestracji firmy zagranicznej zwalnia z takiego obowiązku; uwierzytelnioną urzędowo kopię dokumentu określającego adres siedziby przedsiębiorcy zagranicznego, zasady reprezentacji przedsiębiorcy zagranicznego oraz wskazanie osób uprawnionych do jego reprezentacji, jeżeli dokument, o którym mowa w pkt 1, nie zawiera niezbędnych informacji w tym zakresie; uwierzytelnioną kopię dokumentu uprawniającego przedsiębiorcę zagranicznego do wykorzystywania lokalu lub nieruchomości na potrzeby siedziby głównej przedstawicielstwa. Koszty rejestracji przedstawicielstwa firmy zagranicznej Opłata za wpis przedstawicielstwa zagranicznego przedsiębiorcy do rejestru wynosi 1000 zł. Kiedy minister może odmówić wpisu przedstawicielstwa Minister jest zobowiązany do odmowy wpisu do rejestru przedstawicielstw jeżeli: utworzenie przedstawicielstwa zagrażałoby bezpieczeństwu lub obronności państwa lub bezpieczeństwu informacji niejawnych o klauzuli tajności ,,poufne” lub wyższej lub innemu ważnemu interesowi publicznemu; wniosek o wpis dotyczy działalności wykraczającej poza zakres reklamy i promocji Kiedy usługi są świadczone transgranicznie Usługi transgraniczne to usługi świadczone dla odbiorców z innych państw UE. Usługi transgraniczne świadczysz, gdy: przemieszczasz się do innego państwa, aby wykonać usługę, na przykład remontujesz budynek we Francji przemieszczasz się do państwa członkowskiego A, by wykonać usługę dla podmiotu z państwa członkowskiego B, na przykład doradzasz przedsiębiorcy z Niemiec przy transakcji w Czechach zarówno ty jak i usługobiorca pozostajecie w swoich państwach, a „przemieszcza się” jedynie sama usługa, na przykład polska firma szkoleniowa prowadzi kurs online dla usługobiorców ze Słowacji. W Unii Europejskiej przedsiębiorcy mogą świadczyć usług transgranicznie na terenie każdego państwa członkowskiego, bez konieczności rejestrowania w nich firmy lub zakładania oddziału. Jeśli więc twoja firma jest w Polsce, co do zasady nie musisz otwierać oddziału lub zakładać nowej firmy w innych krajach UE, żeby świadczyć tam usługi. Usługi to świadczenia wykonywane zwykle za wynagrodzeniem, w takim zakresie, w jakim nie są objęte postanowieniami o swobodnym przepływie towarów, kapitału i osób. Są to w szczególności: działalność o charakterze przemysłowym działalność o charakterze handlowym działalność rzemieślnicza wykonywanie wolnych zawodów. Transgraniczne świadczenie usług może odbywać się na zasadzie: samozatrudnienia – usługodawca posiada zarejestrowaną działalność gospodarczą w jednym z państw członkowskich i odpłatnie świadczy usługi w innym państwie unijnym delegowania pracowników– przedsiębiorca na podstawie umowy może delegować pracowników do wykonania określonej usługi w innym państwie członkowskim. Pamiętaj! Żeby skorzystać ze swobody transgranicznego świadczenia usług, trzeba spełnić przesłankę tymczasowości. Przepisy unijne nie określają, co dokładnie należy rozumieć pod pojęciem tymczasowego świadczenia usług. Jednak Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazał istotne elementy pozwalające na odpowiednie sklasyfikowanie działalności. Za niezbędne uznał łączne zbadanie: czasu trwania częstotliwości regularności ciągłości zamiaru przedsiębiorcy co do rodzaju planowanej działalności na terenie innego państwa członkowskiego. W praktyce taka ocena każdorazowo wymaga indywidualnego podejścia i dokładnej analizy danego przypadku. Państwa członkowskie różnie interpretują unijne przepisy. Niektóre, na przykład Czechy, są bardzo liberalne i dopuszczają do działania na swoim terytorium wszystkich przedsiębiorców zarejestrowanych w Unii Europejskiej, nie badając przesłanki tymczasowości. Inne, na przykład Polska, przyjmują (choć nie jest to przesłanka rozstrzygająca), że tymczasowy charakter świadczenia usług nie powinien przekraczać dwuletniego okresu. W którym kraju płacić podatek dochodowy Podatek od usług świadczonych za granicą płacisz co do zasady w Polsce, o ile masz tu miejsce zamieszkania dla celów podatkowych i nie prowadzisz za granicą zakładu, czyli stałej placówki. Żeby prawidłowo się rozliczyć, należy w pierwszej kolejności ustalić kraj rezydencji podatnika, czyli miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Osoby, które mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, czyli tak zwani rezydenci, mają nieograniczony obowiązek podatkowy. To znaczy, że rozliczają tu wszystkie dochody – zarówno osiągnięte w Polsce, jak i za granicą. Miejsce zamieszkania w Polsce ma osoba fizyczna, która: posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Wystarczy spełnienie jednego z tych warunków. W przypadku pierwszego warunku przepisy nie definiują pojęcia centrum interesów osobistych lub gospodarczych. W praktyce przez interesy osobiste rozumie się najczęściej związki o charakterze rodzinnym i personalnym (osobistym, towarzyskim). Podstawowe znaczenie dla ustalenia miejsca ulokowania interesów osobistych może mieć miejsce przebywania najbliższej rodziny pracownika. W przypadku osób nieposiadających najbliższej rodziny zasadnicze znaczenie mogą mieć więzi towarzyskie lub partnerskie. Natomiast za centrum interesów gospodarczych uznaje się miejsce osiągania przez cudzoziemca głównych korzyści majątkowych, a zatem miejsce wykonywania pracy, posiadanych inwestycji, majątku, kredytów czy kont bankowych. W przypadku drugiego warunku praktyczny problem może stanowić liczenie tak zwanych dni przejazdowych (dzień przyjazdu i wyjazdu cudzoziemca z Polski). W tym zakresie w orzecznictwie sądowym są prezentowane dwa odmienne poglądy. Pierwszy z nich wskazuje, że do liczenia terminu 183 dni nie powinien być wliczany dzień przyjazdu i wyjazdu z Polski. Natomiast drugi pogląd nakazuje wliczać te dni jako spędzone na terytorium Polski. Mając na uwadze rozbieżne stanowiska w tym zakresie, warto uwzględnić dzień przyjazdu i wyjazdu cudzoziemca jako dni, które w konkretnym przypadku mogą zostać odmiennie zakwalifikowane przez organ do okresu pobytu cudzoziemca na terytorium Polski. Osoby, które nie mają miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, czyli nierezydenci, mają ograniczony obowiązek podatkowy. To znaczy, że opodatkowują w Polsce wyłącznie dochody osiągnięte na terytorium Polski, na przykład dochody z działalności, o ile je osiągają. Przepisy te stosuje się z uwzględnieniem zawartych przez Polskę umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO). Każda umowa zawiera regulacje dotyczące zysku przedsiębiorstw (art. 7 UPO). Wynika z niego ogólna zasada opodatkowania w państwie rezydencji. Sprawdź wykaz umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Przykład Pan Wojciech prowadzi firmę budowlaną. Od 1 maja do 31 sierpnia świadczył usługi remontowe dla klientów w Niemczech. Jego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajduje się w Polsce. Uzyskane za granicą dochody rozliczy wyłącznie w Polsce. Kiedy powstaje i jak rozliczyć zagraniczny zakład Inaczej będzie w sytuacji, gdy polskie przedsiębiorstwo tworzy za granicą zakład, czyli stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo jest prowadzona działalność przedsiębiorstwa. Zakład to w szczególności: miejsce zarządu filia, biuro, fabryka warsztat kopalnia albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych. Plac budowy lub prace budowlane albo instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, jeżeli trwają dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania mogą przewidywać inny okres: na przykład 9 lub 18 miesięcy. Określenie „zakład” nie obejmuje: placówki użytkowanej wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostarczania towarów utrzymywania zapasów w celu ich składowania lub przerobu przez inne przedsiębiorstwo utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu towarów albo zbierania informacji utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym. Zyski zakładu rozlicza się w kraju jego położenia. Mogą być opodatkowane za granicą tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. Zyski zakładu rozlicza się z zastosowaniem przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Przykład Pan Marian świadczy usługi budowlane na terenie Polski i Niemiec. Prace na niemieckiej budowie trwały w sumie 14 miesięcy, co oznacza powstanie zakładu. Jego roczne dochody wyniosły 120 tys. zł, w tym dochody niemieckiego zakładu – 80 tys. zł. Zyski zagranicznego zakładu pan Marian rozliczył w Niemczech. W Polsce jest opodatkowany według skali podatkowej. Umowa z Niemcami o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje metodę wyłączenia z progresją. To oznacza, że dochód z zagranicznej działalności gospodarczej będzie zwolniony od podatku w Polsce, ale będzie miał wpływ na wysokość stopy podatku płaconego od działalności prowadzonej w Polsce. Przeczytaj, jak płacić podatki od zagranicznych dochodów. W którym kraju płacić VAT Zgodnie z zasadą ogólną miejscem świadczenia usługi jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą (nabywcą usługi) posiada siedzibę działalności gospodarczej. Jeśli świadczysz usługi na rzecz kontrahenta z Unii Europejskiej, usługa co do zasady nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce. Miejscem świadczenia usługi jest kraj nabywcy, czyli to nabywca zapłaci VAT w swoim kraju. Przykład Pani Ewa świadczy usługi doradcze na rzecz czeskiego kontrahenta będącego podatnikiem VAT UE. Usługi doradcze dla podmiotów będących podatnikami są opodatkowane w miejscu siedziby zagranicznego usługobiorcy, czyli w Czechach. Pamiętaj! Masz obowiązek sprawdzenia, czy twój kontrahent jest zarejestrowanym podatnikiem VAT UE. Do weryfikacji służy system VIES. Sprawdź, czy twój kontrahent jest podatnikiem VAT UE. Przepisy przewidują jednak szereg wyjątków od zasady ogólnej w zakresie miejsca świadczenia usług. Dotyczą one: usług związanych z nieruchomościami – miejscem świadczenia usług jest miejsce położenia nieruchomości usług transportu pasażerów– miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości usług transportu towaru na rzecz przedsiębiorcy polskiego– miejscem świadczenia usług jest terytorium znajdujące się poza Unią Europejską usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy – miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają usług restauracyjnych i cateringowych– miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym usługi te są faktycznie wykonywane usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu, czyli nieprzerwanie przez okres do 30 dni, a w przypadku jednostek pływających – przez okres do 90 dni) – miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym te środki transportu są oddawane do dyspozycji usługobiorcy usług turystycznych– miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, a gdy ich nie posiada – miejsce, w którym posiada stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Przykład Pan Stefan świadczy usługi budowlane na zlecenie polskiej spółki, która jest generalnym wykonawcą robót budowlanych na terenie Niemiec. Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami jest miejsce położenia nieruchomości. To oznacza, że usługi będą podlegać opodatkowaniu VAT w Niemczech. Obowiązek rejestracji VAT UE Podatnik świadczący usługi dla unijnych kontrahentów – przedsiębiorców będących podatnikami VAT – lub nabywający od nich usługi musi zarejestrować się do celów VAT UE. Obowiązek rejestracji dotyczy zarówno podatników VAT czynnych, jak i zwolnionych. Jeśli jesteś czynnym podatnikiem VAT, zarejestruj się jako podatnik VAT UE jeszcze przed dokonaniem: nabycia usług, dla których Polska jest miejscem świadczenia usługi świadczenia usług, dla których miejscem świadczenia jest inny kraj Unii Europejskiej. Jeśli jesteś zwolnionym podatnikiem VAT, powinieneś zarejestrować się jako podatnik VAT UE, gdy: nabywasz usługi od kontrahenta z Unii Europejskiej, dla których miejscem świadczenia jest kraj nabywcy, czyli Polska. Musisz wówczas zarejestrować się na potrzeby VAT UE oraz rozliczyć VAT z danej transakcji świadczysz usługi na rzecz kontrahenta z Unii Europejskiej, dla których miejscem rozliczenia jest kraj nabywcy tej usługi, czyli inny niż Polska kraj unijny. Do rejestracji służy formularz VAT-R (ten sam, na którym rejestrujesz się do VAT). Jeżeli masz już status czynnego podatnika VAT dla transakcji krajowych, dokonujesz tylko odpowiedniej aktualizacji zgłoszenia VAT-R. Dla potrzeb rozliczania transakcji wewnątrzwspólnotowych masz obowiązek posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej poprzedzonym kodem „PL”. Przeczytaj, jak zarejestrować się do VAT UE. Rozliczenie usług dla przedsiębiorców z Unii Europejskiej Jeśli świadczysz usługi na rzecz przedsiębiorcy z Unii Europejskiej, to nabywca zapłaci VAT w swoim kraju. Wystawiasz fakturę bez VAT, z adnotacją „odwrotne obciążenie”. Mechanizm polega na tym, że nabywca staje się podatnikiem i to on jest zobligowany do rozliczenia podatku. Faktura dokumentująca wewnątrzwspólnotowe świadczenie usług: nie zawiera: stawki podatku, wartości sprzedaży netto, kwoty podatku powinna zawierać: adnotację „odwrotne obciążenie” numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, poprzedzony kodem „PL” numer, za pomocą którego nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim, zawierający dwuliterowy kod państwa członkowskiego. Fakturę należy wystawić nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym miało miejsce wykonanie usługi. Przykład Pani Klaudia świadczy na rzecz spółki z Austrii usługi doradcze, które podlegają opodatkowaniu w Austrii. Wystawia kontrahentowi faktury bez stawki i kwoty podatku, z adnotacją „odwrotne obciążenie”. Mimo iż usługi świadczone na rzecz unijnych kontrahentów nie są opodatkowane w Polsce, należy je wykazać w informacji podsumowującej VAT-UE. Informację podsumowującą składa się za elektronicznie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu transakcji wewnątrzwspólnotowej lub dokonano przemieszczeniach towarów w procedurze magazynu typu call-off stock. Rozliczenie usług dla konsumentów z Unii Europejskiej Jeśli świadczysz usługi na rzecz konsumentów z Unii Europejskiej, od 1 lipca 2021 roku możesz: zarejestrować się do VAT w kraju konsumentów albo zarejestrować się do systemu VAT OSS i za jego pośrednictwem rozliczać zagraniczny podatek. System VAT OSS (One Stop Shop) pozwala rozliczyć całą sprzedaż dla zagranicznych konsumentów w tak zwanym jednym okienku. Dzięki OSS wykazujesz w jednej deklaracji całą sprzedaż z zagranicznym podatkiem VAT i odprowadzasz ten podatek w kraju swojej rejestracji, czyli w Polsce. Podatek zapłacisz w euro według stawek obowiązujących w krajach konsumentów. Uwaga! W systemie VAT OSS nie możesz rozliczyć sprzedaży na rzecz przedsiębiorców. Udział w OSS jest dobrowolny. Jeśli już przystąpisz do VAT OSS, musisz w nim rozliczać wszystkie transakcje na rzecz konsumentów w Unii Europejskiej. Nie można stosować tej procedury wybiórczo. Przykład Pan Józef prowadzi prace remontowe w Niemczech dla osób fizycznych, które nie są podatnikami VAT. Są to usługi związane z nieruchomością, podlegające VAT w Niemczech. Od 1 lipca 2021 roku pan Józef może skorzystać z OSS i rozliczyć VAT należny w Niemczech w specjalnej deklaracji składanej w Polsce. Może też, tak jak dotychczas, zarejestrować się do VAT w Niemczech i tam rozliczać podatek. Żeby zarejestrować się do OSS, powinieneś złożyć do Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście zgłoszenie VIU-R „Zgłoszenie informujące w zakresie szczególnej procedury unijnej rozliczania VAT”. Przeczytaj więcej na temat VAT w handlu międzynarodowym i sprzedaży na rzecz osób fizycznych. Zamówienia publiczne, które są realizowane przez oddziały (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) współtworzą całość doświadczenia wykonawcy (tj. spółki), który może się nimi niewątpliwie posługiwać w innych postępowaniach, np. jako wykazanie spełniania warunku udziału w zamówieniu, którym jest doświadczenie. Oddział przedsiębiorcy a zamówienia publiczne Zgodnie z przepisami ustawy przez pojęcie wykonawcy należy rozumieć osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej (tzw. ułomna osoba prawna), która ubiega się o udzielenie zamówienia publicznego, złożyła ofertę lub zawarła umowę w sprawie zamówienia publicznego. Co jest jednak istotne w tej definicji – wykonawca musi posiadać zdolność prawną oraz zdolność do czynności prawnych, a więc zdolność do składania oświadczeń woli, nabywania praw i zaciągania zobowiązań ( tak: KIO w wyroku z dnia 15 maja 2009 r., KIO/UZP 567/09; KIO w wyroku z dnia 28 października 2009 r., KIO/UZP 1313/09).Jeśli chodzi o osoby fizyczne i osoby prawne, nie ma w tym zakresie żadnych dodatkowych wymagań (oczywiście, tacy wykonawcy muszą spełniać warunki udziału w postępowaniu i nie mogą podlegać wykluczeniu, ale to już temat na inny artykuł…). Jeśli zaś chodzi o pozostałe jednostki organizacyjne, nieposiadające osobowości prawnej, to ich udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego w roli wykonawcy, uzależniony jest od tego, czy na mocy przepisów odrębnych wyraźnie przyznano takim jednostkom organizacyjnym zdolność Forum Zgodnie z definicją oddziału przedsiębiorcy, zawartą w o swobodzie działalności gospodarczej oddziałem przedsiębiorcy jest wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności. Treść tej definicji wskazuje, że oddział nie stanowi samoistnego podmiotu prawa. Wprawdzie jest jednostką wyodrębnioną organizacyjnie, a nawet posiada pewien margines samodzielności, ale to nie przesądza o statusie oddziału jako podmiotu prawa. Żaden przepis ustawy nie przyznaje mu zdolności prawnej, a zatem nie może stać się samodzielnym. Oddział nadal jest „częścią” spółki macierzystej. Jest jej jednostką zależną - nie ma osobowości prawnej i w sensie podmiotowości prawnej nie jest innym bytem niż sam przedsiębiorca, który go utworzył. W związku z tym wszelkie czynności dokonywane przez oddział odbywają się w ramach szeroko pojętej podmiotowości spółki. Brak jest podstaw do twierdzenia, iż wykonywanie zamówień przez oddział Spółki jest poza obszarem działalności samego przedsiębiorcy. Podkreślić należy, że zamówienia, które są realizowane przez oddziały (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) współtworzą całość doświadczenia wykonawcy (tj. Spółki), który może się nimi niewątpliwie posługiwać w innych postępowaniach, np. jako wykazanie spełniania warunku udziału w zamówieniu, którym jest konsekwencji powyższego uznać należy, że oddział Spółki nie może skutecznie samodzielnie złożyć oferty bądź zaciągać jakiekolwiek zobowiązania w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, chyba że działa w imieniu i na rzecz samego Wyrok KIO z dnia 27 lutego 2009 r. (sygn. akt KIO/UZP 163/09) Uchwala KIO z dnia 11 kwietnia 2011 r. (sygn. akt KIO/KD 28/11) Polecamy serwis: Zamówienia publiczne Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Spółka z a oddział spółki w Polsce - prowadzenie działalności w Polsce przez obcokrajowców Przedsiębiorcy zagraniczni wchodząc na polski rynek stają przed dylematem dotyczącym wyboru formy prowadzenia działalności. W praktyce najczęściej decydują się na założenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub oddziału. Przedsiębiorcy zagraniczni, którzy wykonują działalność poza granicami Polski, mogą tworzyć w Polsce swoje oddziały i przedstawicielstwa, a także zakładać spółki. W zależności od miejsca siedziby lub posiadanego obywatelstwa przedsiębiorcy z państw członkowskich UE mogą w ramach swobody przedsiębiorczości podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak obywatele polscy, a spoza UE - tworzyć oddziały w Polsce na zasadzie wzajemności, o ile ratyfikowane umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej i gwarantują wzajemność w ich państwach macierzystych dla przedsiębiorców polskich. Oddział a spółka z – forma prawna i odpowiedzialność Podstawową cechą odróżniającą spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością od oddziału przedsiębiorcy zagranicznego jest forma prawna. Oddział w przeciwieństwie do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie posiada osobowości prawnej (nie jest nawet tzw. „ułomną osobą prawną”). Stanowi on wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej prowadzonej przez przedsiębiorcę poza jego siedzibą. Ma to doniosłe znaczenie praktyczne, albowiem w związku z tym oddział nie posiada ani zdolności prawnej, ani zdolności do czynności prawnych. Oddział działa tylko i wyłącznie w ramach przedsiębiorcy zagranicznego, a wszelkie prawa i obowiązki nabywane w związku z prowadzoną w ramach oddziału działalnością gospodarczą stają się w istocie prawami i obowiązkami przedsiębiorcy zagranicznego. Podstawową konsekwencją braku osobowości prawnej jest brak odpowiedzialności oddziału za prowadzoną przez niego działalność. Pełną odpowiedzialność za jego działalność ponosi przedsiębiorca zagraniczny. W spółce z ograniczoną odpowiedzialnością natomiast całą odpowiedzialność ponosi spółka oraz w określonych przepisami kodeksu spółek handlowych – członkowie jej organów zarządzających. Odpowiedzialność wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest wyłączona (za wyjątkiem czynności dokonanych podczas tworzenia spółki). Jeżeli przedsiębiorca zagraniczny zamierza ograniczyć odpowiedzialność do majątku w ramach jednego podmiotu (lub państwa), to decyduje się na założenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W takim przypadku przedsiębiorca zagraniczny tworzy nowy byt prawny odrębny od przedsiębiorcy zagranicznego, posiadający osobowość prawną, a co za tym idzie zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością musi posiadać kapitał zakładowy na minimalnym poziomie w wysokości złotych i jej działalność podlega licznym polskim regulacjom, w tym w szczególności ustawy o rachunkowości, kodeksu spółek handlowych, prawa upadłościowego oraz prawa restrukturyzacyjnego. Przepisy te nie tylko w sposób szczegółowy reglamentują zasady prowadzenia działalności przez spółkę, lecz też służą kontroli kondycji finansowej i zapewnieniu bezpieczeństwa obrotu gospodarczego. Narzucają one w związku z tym liczne ograniczenia na spółkę i statuują po spełnieniu określonych przesłanek między innymi obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego, zwołania zgromadzenia wspólników w celu podjęcia uchwały o dalszym istnieniu spółki, czy też zakaz zwrotu wspólnikom wkładów wniesionych do spółki lub ustawowe ograniczenia dotyczące wypłaty dywidendy, w tym zaliczek na poczet dywidendy. Kwestie finansowe i podatki Pod względem podatkowym oddział przedsiębiorcy zagranicznego zasadniczo nie różni się od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Oba te podmioty są zobowiązane płacić podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) i od dochodów osiąganych na terytorium Polski. Zarówno spółka, jak i oddział są płatnikami VAT. Dla oddziału przedsiębiorcy zagranicznego prowadzi się wprawdzie wyodrębnioną księgowość, lecz z racji, że oddział nie posiada własnego kapitału jego finanse są ujmowane w rocznym sprawozdaniu finansowym przedsiębiorcy zagranicznego. Przedsiębiorca zagraniczny ma pełną swobodę decydowania o kondycji finansowej oddziału i nie stosuje się do oddziału przepisów chroniących bezpieczeństwo obrotu gospodarczego, o których mowa powyżej. Oznacza to, że oddział może przynosić straty, a przedsiębiorca zagraniczny nie będzie zobowiązany do przedsięwzięcia w związku z tym jakichkolwiek czynności, które byłyby wymagane od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Oddział a spółka z – reprezentacja Jak zostało to powyżej wskazane w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością funkcjonują organy, posiadające określone kompetencje w ramach spółki. Należą do nich zgromadzenie wspólników – organ składający się ze wszystkich wspólników decydujący o najważniejszych aspektach funkcjonowania spółki, zarząd – organ uprawniony do reprezentowania i prowadzenia spraw spółki oraz fakultatywnie rada nadzorcza lub komisja rewizyjna – organ pełniący czynności kontrolne w spółce. W przeciwieństwie do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, oddział przedsiębiorcy zagranicznego nie posiada formalnych odrębnych organów zarządzających. Sprawy oddziału prowadzą właściwe do reprezentowania i prowadzenia spraw organy przedsiębiorcy zagranicznego lub – co jest najczęściej spotykane w praktyce – powołany przez ten organ pełnomocnik zwany również kierownikiem oddziału. Zakres działalności Przedsiębiorca decydujący się na prowadzenie działalności w formie oddziału jest ponadto istotnie ograniczony jeśli chodzi o przedmiot działalności gospodarczej prowadzonej w Polsce. Jego zakres nie może wykraczać poza przedmiot działalności przedsiębiorcy zagranicznego. Może być jedynie taki sam lub węższy. W przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedmiot działalności może zostać dowolnie obrany i nie musi być w ogóle powiązany z działalnością przedsiębiorcy zagranicznego. Nazwa oddziału i spółki - wymagania Nazwa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością co do zasady może być obrana dowolnie, zaś nazwa oddziału musi być tożsama z firmą przedsiębiorcy zagranicznego. Każdorazowa zmiana firmy przez przedsiębiorcę powoduje automatyczną zmianę nazwy oddziału, co oznacza, że postanowienie sądu o wpisie nowej nazwy oddziału do rejestru przedsiębiorców KRS będzie miało charakter deklaratoryjny i nawet przed momentem wpisu oddział powinien posługiwać się aktualną nazwą przedsiębiorcy głównego. Nazwa oddziału musi obligatoryjnie zawierać jej formę prawną w tłumaczeniu na język polski z dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”. Zmiana firmy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nastąpi z momentem wpisu do KRS nowej nazwy (co wymaga zmiany umowy spółki przed notariuszem). Firma spółki z ograniczoną odpowiedzialnością musi zawierać dopisek: „spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” z możliwością stosowania w obrocie skrótów: „sp. z lub „spółka z Ile trwa zarejestrowanie spółki z i oddziału? Na korzyść spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przemawia natomiast czas rejestracji oraz moment rozpoczęcia działalności gospodarczej. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością może rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej już po zawarciu umowy spółki a przed zarejestrowaniem w Krajowym Rejestrze Sądowym, jako spółka w organizacji, a sama rejestracji spółki w najszybszej formule – elektronicznej – trwa zazwyczaj ok. 3 dni. Ponadto istnieje możliwość zakupu gotowych do niezwłocznego prowadzenia działalności spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. Takiej możliwości nie ma w przypadku oddziału przedsiębiorcy zagranicznego. Przedsiębiorca zagraniczny może rozpocząć działalność w ramach oddziału dopiero po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców, a rejestracja oddziału trwa około 2-3 miesiące. Obydwie formy działalności mają swoje praktyczne przewagi jak i niedoskonałości. Przed podjęciem decyzji o wyborze formy należy przeanalizować cele rozpoczęcia działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również ryzyka temu towarzyszące oraz posiadane środki organizacyjne i kompetencyjne. Warto przy tym zasięgnąć porady międzynarodowej kancelarii prawnej, która zapewni pełne doradztwo i umożliwi podjęcie optymalnej decyzji biznesowej. Rodzaj Podmiotu Kategoria Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział przedsiębiorcy zagranicznego Osobowość prawna TAK NIE Zdolność prawna (możliwość nabywania we własnym imieniu praw i zaciągania zobowiązań) TAK NIE Majątek podmiotu odrębny od przedsiębiorcy zagranicznego TAK NIE Zdolność sądowa (do występowania w procesach w charakterze powoda lub pozwanego) TAK NIE Firma Dowolna z dodatkiem „spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” lub skrótem „sp. z Tożsama z firmą przedsiębiorcy zagranicznego z dodatkiem formy prawnej w tłumaczeniu na język polski z dodaniem wyrazów „oddział w Polsce” Przedmiot działalności gospodarczej Ustalony w umowie spółki Nie może wykraczać poza przedmiot działalności przedsiębiorcy zagranicznego Kapitał zakładowy Co najmniej zł Brak wymogu Organy Zgromadzenie Wspólników, Zarząd oraz fakultatywnie Rada Nadzorcza lub Komisja Rewizyjna Brak odrębnych organów od przedsiębiorcy zagranicznego Reprezentacja Członkowie zarządu, zgodnie z zasadami reprezentacji ustalonymi w umowie spółki Organy reprezentujące przedsiębiorcę zagranicznego lub powołany przez ten organ pełnomocnik – kierownik oddziału Kiedy może zacząć działalność? Niezwłocznie po zawarciu umowy spółki (jako spółka w organizacji) Po dokonaniu rejestracji w KRS Podatki CIT, VAT CIT, VAT Zapraszamy do zapoznania się ze szczegółowymi informacjami na temat zakładania spółki z i oddziału w Polsce: Procedura zakładania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Polsce: Procedura zakładania Oddziału Spółki w Polsce: Autorzy: Beata Ordowska, General Partner, Adwokat Paweł Góra, Radca Prawny Jak możemy pomóc? TGC Corporate Lawyers oferuje pełne wsparcie w procesie tworzenia, prowadzenia i zamykania spółek i oddziałów przedsiębiorców zagranicznych, w tym w podejmowaniu decyzji strategicznych i prawnych. Pomagamy klientom działającym w grupach kapitałowych, ale również małym i średnim przedsiębiorstwom, spółkom publicznym, organizacjom pozarządowym oraz organizacjom non-profit. Naszym klientom oferujemy również zakup gotowych spółek, które od razu po dokonaniu zamówienia mogą być wykorzystane do prowadzenia działalności gospodarczej przez klienta. Zobacz także: Gotowe spółki Zapytaj o usługę: contact@

czy oddział przedsiębiorcy zagranicznego może zawierać umowy